کلاسیک
...می خواهم بهانه ای برای لبخند باشم
شاید تقدیر این است و من نمی دانم بخندم و هیچ نگویم و شاد باشم حرف بزنم و دعوا کنم و موهایشان را بکشم! اگر دسته من بود که کچلت می کردم تا چشمانت را از حدقه در بیاورم ... من مهربانم بیشتر از آنچه فکرش را بکنی تو بی معرفتی بیشتر از آنچه من ... و من بی صبرانه منتظر روزی ام که اعتراف کنی همه چیز را و بفهمی اشتباه می کردی حسابی! و به هیچ قانونی پایبند نیستی به جز چرب زبانی... و من فقط تو را نگاه می کنم با این همه گنده کاری ... به امید روزی که از بویشان خسته شوی و بدانی من مهربانم مانند اسمم! پ.ن:عرفان (رپر) پدرش استاد دانشگاهه!!!! ع.الف
| Design By : Night Skin |
